سلام به وبلاگ من خوش آمديد

هنوز از گريستن فارغ نشده بودممراصداکردندلباسم را پوشيدمبه کوچه رفتمکسي درکوچه نبودبه خانه امدمکسي درخانه نبود((پس ديگر تنهايي ابدي بود))  

روي سکوي قطاري که پرازرفتن بود    آخرين ثانيه هاي که تواينجا بودي من غم انگيزترين مرد جهان بودم وتو چمدون بسته ترين دختر دنيا بودي  کيوان کشمشان